راهکارهای خوش اخلاقی در زندگی چیست؟

فلسفه اخلاق، بررسی و تحلیل عقلانی گزاره های اخلاقی، تبیین و تحلیل مفاهیم، بررسی معیارها و هدفمندی تبیین مبادی عمل اخلاقی و روشن نمودن رابطه بین اخلاق و دین، اخلاق و اعتقاد و مسائل و موضوعات مشابه است. برای اثبات گزاره های اخلاقی از روش نقلی استفاده می شود، نه از روش استدلالی و عقلی. از این منظر، دین در کنار عقل، هم نقش تاییدی نسبت به دریافتهای عقلی دارد و هم نواقص عقل در کشف سایر اخلاقیات را جبران میسازد و هم ما را نسبت به اخلاقی بودن، تشویق مینماید.

فرض من بر این است که مقصود شما از قائل بودن به حسن و قبح ذاتی یا عقلی التزام به نوعی واقع گرایی در قلمرو فرا-اخلاق است. زمانی که اخلاق پسندیده ای دارید، اشخاصی که در کسب و کارتان از شما با مهارت تر هستند، به صورت خودجوش دوست دارند که به شما مهارت های خود را بیاموزند که به این شیوه شما بهتر عمل کنید که این منجر به افزایش اعتماد به نفس در شما خواهد شد!

شما باید در اجتماع باشید، که با برخورد شما مردم چیز بفهمند. دوست داشتن دیگران و ایجاد رابطه عاطفى با سایر انسانها قابل رشد و تربیت است. از نظر «اخلاق اجتماعی» در برخی جوانب نسبت به سایر ابعاد وضعیت مطلوبی داریم. ↑ پاکتچی، «اخلاق دینی»، ص۲۱۸. ۲۰. ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۲، ص۱۰۰. ↑ کلینی، الکافی، ۱۰۴۷ق، ج۲، ص۵۵. ۵- ↑ الهی قمشهای، ده مقاله در حکمت عملی یا اخلاق مرتضوی، ص۱۲۴، انتشارات قیام، چاپ نهضت، چاپ اول، ۱۳۷۴. گاهی گفته میشود: «دوران تبلیغ از اسلام یا هر دین دیگری گذشته است و ما باید ارزشهای انسانی را تبلیغ کنیم!

وقتی مردم، خدا را فراموش کنند، به ارزشهای اخلاقی و معنوی پشت پا بزنند، در توزیع امکانات رفاهی و ثروت، راه را بر دیگران بسته و انحصارطلبی کنند، باید انتظار چنین روزی را بکشند. اگر در جامعه ای مردم چنین رفتار کنند، جامعه پیشرفت خواهد کرد، عدل و انصاف همه جا حاکم خواهد بود، کسی گرانفروشی نمی کند، کسی اختلاس نمی کند، در آن جامعه وحدت و یکدلی حاکم می شود و دشمن نمی تواند به آن جامعه آسیب برساند. محبت و مهر ورزی نه تنها با انسانها بلکه با همه جانداران توصیه وسفارش میکردند. رویکردهای مختلف مسلمانان به اخلاق اسلامی، سبب نگارش کتابهای اخلاقی، با روشهای متنوعی شده است.

در حقیقت این کار باید به صورت بنیادی انجام گيرد و اين کار را از تربیت کودکانمان آغاز کنيم و مباحثی درباره فواید داشتن یک جامعه با اخلاق میان همه افراد جامعه از قشرهای مختلف از همسایه و همکار گرفته تا اعضای خانواده و دوستان؛ پیش کشید. قسمت بزرگى از لذت و شادى زندگى از طریق ایجاد ارتباط عاطفى با دیگران تأمین میشود. اخلاق شایسته، سبب ایجاد محبت در تمام محیط زندگی است.

منظور از اخلاق علمی ،خصوصیات و ویژگی های پسندیده ای است که متعلم و دانش آموز باید به آنها مهیا باشد و به ویژه در محیط علمی ، آنها را مراعات کند . با استحکام پیوند اجتماعی، جامعه با همکاری همدیگر به آبادی محیط میپردازند. قرآن هدف بعثت پیامبر(ص) را اصلاح اخلاق انسانها معرفی کرده است و در روایات از مهمترین صفات نیک اخلاقی، با عنوان مکارم الأخلاق یاد شده است.

پیامبر(ص) در احادیثی، خود را مأمور به مکارم اخلاق، معرفی کرده است. دین اسلام همواره پیروان خود را به حُسن خلق و نرمخویی و ملایمت در گفتار و رفتار فراخوانده و از درشتی و تندخویی بازداشته است؛ چون این آموزه یکی از مهمترین عوامل قدرت، موفقیت و پیروزی انسان در زندگی است. 2. پاداش روزهدار شب زندهدار؛ در حدیث دیگرى از همان حضرت میخوانیم: «دارنده حُسن خلق پاداشى همچون روزهدار شب زندهدار دارد». در عرصه تعامل اجتماعی، حُسن خلق و خوش اخلاق بودن (به معنای دوم)، جایگاه ویژهای دارد، و اولین نمود توانایی شخصیت روحی و معنوی انسان است.

مهدی حائری یزدی، در کتاب حکمت و حکومت استدلال جالب توجهی را پروراند که به نظر من می توان قرائتی از آن را به عنوان استدلالی مستقل در تأیید حقّ ناحقّ بودن در سطح سیاسی و اجتماعی به کار گرفت. سقراط پاسخ می دهد : پس صواب مستقل از امر خداست. ما حتما برای رسیدن به توسعه ی پایدار این مراحل را یکی پس از دیگری و یا به موازات هم و به قول معروف از مسیرهای میان بر باید طی کنیم. تمرین و تکرار نسبت به یک خصلت زیبا یا زشت، آنرا به صورت عادت یا طبیعت دوّم انسان در میآورد؛ امام على(ع) فرمود: «عادت، طبیعت دوم است».

اما اگر بینش و اعتقاد ما این باشد که اصلاً همه این زندگی برای این است که انسان زاد و توشهای برای زندگی ابدی تهیه کند، آن وقت خواهیم فهمید که تنها رعایت اخلاق اجتماعی مشکل را حل نمیکند. فضائل اخلاقی مطلق است و همه آن را می پسندند. در زمینه خوش خلقى و برخورد خوب با همه مردم، روایات فراوانى در منابع اسلامى دیده میشود که به حدّ تواتر میرسد، تعبیراتى که در این روایات در برابر این فضیلت اخلاقى آمده است در کمتر مورد دیگرى دیده میشود، این تعبیرات بیانگر نهایت اهتمام اسلام به این مسئله مهم اخلاقى است.

علم اخلاق، علمی است که صفات نفسانی خوب و بد و اعمال و رفتار اختیاری متناسب با آنها را معرفی میکند و شیوه تحصیل صفات نفسانی خوب و انجام اعمال پسندیده و دوری از صفات نفسانی بد و اعمال ناپسند را نشان میدهد. یک. اتصاف به فضایل اخلاقی و تحصیل مجموعه کمالات و خصلتهای پسندیدهای که انسان در مسیر خودسازی و پرورش نفس، خود را به آنها میآراید. البته قوه غضبیه علاوه بر رفع مضار و دفع موانع از مسیر زندگی و بالندگی انسان می تواند حدت و تندی قوای شهوی و شیطانی را در هم بشکند و هنگامی که آن دو بخواهند در شهوت و فریب کاری پافشاری کنند آنها را تحت قهر و غلبه خود درآورد.

البته تلقی قرآنی از این فضائل با تلقی پیشااسلامی متفاوت است. یعنی تمرین عملى خوش اخلاقى هنگام برخورد با دیگران. حسن خلق یعنی گشاده روئی وچهیه شادوزبان نرم وبرخوردخوش باتبسم وابراز کلمات بامحبت است وسوءخلق عکس انست. ۹. ↑ سوره شرح/۹۴، آیه۱ :«آیا سینهات را -به نوری از سوی خود- گشاده نکردیم؟ ↑ تمیمی آمدی، تصنیف غررالحکم و درالکلم، ۱۳۶۶ش، ص۳۱۷، ح۷۳۱۷. ↑ هادی، «مکارم الاخلاق»، ص۲۴۱. ↑ غرویان، فلسفه اخلاق، ۱۳۷۹ش، ص۲۰.

دیدگاهتان را بنویسید