حقایقی جالب از کره ماه

تقویم ماه از لحظه ی قدم گذاشتن نیل آرمسترانگ، فضانورد امریکایی بر روی کره ماه آغاز شد. و استفهام در این آیه استفهام تعجبی است، و به همین مناسبت مطلب مورد استفهام رابا حرف”ان”و حرف”لام”تاکید کرد، گویا شخص استفهام کننده به هیچ وجه باورنمی کند که مردمی به خدا کفر بورزند و قائل به شرکایی برای خدا شوند، با اینکه برهان وحجت بر وحدانیت او این قدر روشن است. با این حال برخی از قدما خواسته اند هفت آسمان در قرآن را با هفت مرتبه از کواکب که برگرفته از هیئت قدیم (هیئت بطلمیوس) است تفسیر کنند ولی این مطلب با مطالب قرآنی مطابقت ندارد چو ن هفت آسمانی که در قرآن ذکر شده به گونه ای است که تمامی ستارگان و سیارات، تنها در مرتبه اول آن (سماء الدنیا ) واقع شده اند. از همین روی در تفاسیر قدما هم سعی شده است که هفت آسمان قرآن بر اساس هیئت قدیم تفسیر شود ولی این مطلب با ظاهر قرآن منافات دارد. دو روز هم – که تتمه چهار روز است – به تقدیر ارزاق.

ولی بعضی (1) گفته اند: ظرف”اربعه ایام”متعلق به حصول ارزاق است، البته تقدیرمضاف هم یعنی کلمه”تتمه”نیز به حال خود باقی است، در نتیجه تقدیر کلام چنین می شود: “و قدر حصول اقواتها فی تتمه اربعه ایام”، یعنی خداوند پدید آوردن ارزاق را در تتمه چهار روز مقدر فرمود، که ظرف چهار روز ظرف برای خلقت زمین و پدید آوردن ارزاق هر دواست. بعضی دیگر گفته اند: ظرف مزبور متعلق است به حصول همه اموری که در آیه شریفه ذکر شده، هم قرار دادن کوه ها، و هم برکت دار کردن آنها و تقدیر کلام این است که حصول همه اینها در تتمه چهار روز بوده.ولی این توجیه مستلزم حذف کردن و تقدیر گرفتن بیشتری است. پاسخ: از آنچه درباره آسمان، در آیات نهم تا دوازدهم سوره فصلت استفاده شد به این نتیجه میرسیم که بهترین نظر درباره هفت آسمان این است که هفت کرهای هستند که بعد از زمین قرار دارند و اینها به یک معنا، بالای سر ما هستند چون مدار آنها بالاتر از مدار زمین است و فلک فرضی آنها فلک زمین را در برگرفته و مانند حلقههای پیاز روی یکدیگر قرار دارند. این اطلاق تنها در پارهاى مسائل مستحدثه از قبیل سفر به دیگر سیارات، همچون کره ماه و چگونگى نماز گزاردن در آنها کاربرد دارد که خارج از حوزه این مقاله است؛ زیرا احکام جدید به لحاظ اطلاق سوم، احکام زمین به شمار نمىروند.

همچنین بعضی از مطالب علمی قرآن نیازمند به زمان و اثبات علم تجربی میباشد اگر علوم در مسائل علمی قرآنی نظریه ای نداد، دلیل بر باطل بودن نظریه قرآن نیست. مجموعۀ این آیات، همچنین روایات فراوانی که در مورد آسمان وارد شده است نشان می دهد که آسمان امری فراتر از شناختهای محدود بشری است. همچنین در برخی آیات هشدار داده شده است که : «اَاَمنتُم مَن فی السماء… با توجه به آنچه گفته شد، ماه سالانه مقادیری از انرژی زمین را ربوده و از آن برای بالا کشیدن خود به اندازه چهار سانتیمتر در بالاترین مدارش استفاده میکند. اندازه میدان مغناطیسی که در سطح زمین اندازهگیری میشود تقریباً نیم گاوس است و هرچه به سمت نیمکره شمالی حرکت کنیم، مقدار میدان کاهش مییابد. هنگامی که در 20 ژوئیه 1969 ،نیل آرمسترانگ اولین قدم را بر سطح ماه گذاشت ،می دانست که قدم بر کره ای نهاده که آشنا ترین جرم آسمانی در شب های تاریک زمینیان است. در مورد جمع بین نظریه قدما در مورد افلاک و مقایسه آن با هفت آسمان در قرآن به نظر می رسد که در هر دوره ای، خواسته یا ناخواسته عده ای تلاش کرده اند که این حقیقت قرآنی را بر علم و دانش آن روز منطبق کنند که این امر برخی تفاسیر مادی را در این زمینه در پی داشته است.

وجوهی که در باره تقدیر روزی ها در چهار روز(و قدر فیها اقواتها فی اربعه ایام)و جمع بین آن و اینکه خلقت زمین و آسمان ها در شش روز بوده، گفته شده است فاسد و فسادش بر همه روشن.پس – همان طور که گفتیم – مراد از روز پاره ای از زمان است واطلاق روز بر پاره ای از زمان بسیار شایع است، از آن جمله کلام خدای تعالی است که می فرماید: “و تلک الایام نداولها بین الناس” (1) و نیز می فرماید: “فهل ینتظرون الا مثل ایام الذین خلوا من قبلهم” (2) ، و امثال این موارد که ایام در پاره ای از زمان اطلاق شده است. با تغییر اندکی در ساختار مولکولی ، پروتئین ها میتوانند واکنشهای متفاوتی را در بدن ایجاد کنند. امواج زمین لرزه سررشته هایی درباره ی ساختار درونی زمین به ما می دهد و شاخه ی مشابهی از این شیوه ی بررسی، در مورد خورشید به نام لرزه شناسی خورشیدی به زودی برای آشکارسازی ساختار درونی خورشید وسیله ی مؤثری خواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید