توسعه در چین، بیگبنگی در اقتصاد – تجارتنیوز

این امر به آن بستگی دارد که مقایسه با کشورهای غربی صورت گیرد یا آفریقا. با توجه به یک چنین سیاست انعطاف ناپذیر ملی و وجود ترجیحات فرهنگی قوی برای داشتن فرزند پسر، تعجب آور نیست که گزارش های بسیاری وجود دارد که نشان می دهد دختران از مراقبت های بهداشتی کمتری برخوردار می شدند، یا جنین دختر به طور گزینشی سقط می شد و حتی فرزند دختر نابود می شدند. در هر حال مخالفت های مردمی دوباره باعث شد که این سیاست تا حدودی معتدل شود و تاکید بیشتر بر ارتقای موقعیت زنان و فراهم کردن تامین اجتماعی سالمندان قرار داده شود. در واقع، اعتراض عمومی نسبت به این سیاست های اجباری باروری سبب شد که دوره «اضطراری» سریع تر به پایان برسد و در سال ۱۹۷۷ دوباره انتخابات برگزار شد و گاندی از قدرت خارج شد. موفقیت آشکار سیاست خشن چین در کنترل باروری موجب شده است تا برخی کارشناسان فواید دیکتاتوری را بیش از دموکراسی در توسعه بدانند، اما در واقع موارد بی شماری است که نشان می دهد نبود رسانه های آزاد به طور خاص و نبود دموکراسی به طور اعم توسعه چین را کند کرده است.

در سالهای اخیر، مرکز تحقیق توسعه یکی از شرکای بانک جهانی در مطالعات «چین 2030» (2013) و «چین شهری» (2014) نیز بوده است. ج- کاهش اقتدار سیاسی، تغییر در ترکیبهای دینی افزایش جمعیت جوان کشورهای اسلامی مسئله عمدهای است که از سوی قدرتهای استعماری به عنوان یک خطر تلقی شده است. وارد کردن این آمار و ارقام در بحث تنظیم خانواده یا کنترل جمعیت با این فرض صورت میگیرد که سلسله مباحث و اقدامات تنظیم خانواده در راستای بحث بزرگتر بهداشت باروری است. در برخی موارد در شورای امنیت سازمان ملل، هنگامی که این شورا قصد داشت بیانیه یا قطعنامهای علیه ایران و همپیمانانش مثل سوریه صادر کند، چین این قطعنامهها را وتو کرد. دوباره در انتخابات ۱۹۸۰ گاندی با تعهد اینکه سیاست های اجباری گذشته را احیا نخواهد کرد به قدرت بازگشت. نوزدهمین کنگره ملی و گزارش رئیس جمهوری شی مؤید مسیرهای سیاستی هستند که در ادامه آورده میشوند: تخصیص بازار محور، نقش برجسته قائل شدن برای مالکیت عمومی و تأکید قوی بر سیاست صنعتی، دانش و تکنولوژی به منظور رسیدن به اهداف مورد نظر «مرحله نخست عصر جدید» (۲۰۳۵-۲۰۲۰) – یا همان مدرنیزاسیون اجتماعی.

فقط زمان مشخص خواهد کرد که آیا منافع حاصل از کاهش رشد جمعیت از طریق فشارهای اجتماعی و اقتصادی برای داشتن خانواده های تک فرزندی ارزش هزینه قطع خشن ناهنجاری های سنتی خانوادگی و نیز آگاهی درباره ارزش فرزند را داشته است یا نه. مقاومت در مناطق روستایی، که بیش از ۶۰ درصد جمعیت چین هنوز در آنجا ساکن است به طور آشکار آنچنان گسترده بود که در اوت ۱۹۸۸، هنگامی که دولت چین با شگفتی دریافت که جمعیت از مرز یک میلیارد گذشته است، تصمیم گرفت که سیاست تک فرزندی را نه فقط در شهر که در مناطق روستایی نیز به اجرا گذارد. برآوردهای نوعی نشان می دهند در صورتی که چین سیاست تک فرزندی را اتخاذ نمی کرد، امروزه جمعیت آن ۲۵۰ میلیون نفر بیش از جمعیت کنونی بود. در جمع بندی اگر چه رشد سریع اقتصادی و اجبار و انگیزه در برنامه ریزی تنظیم خانواده بخشی از کاهش باروری را توجیه می کند، اما عوامل دیگری مانند باسوادی بیشتر زنان، بهبود بهداشت فرزندان و فرصت های بیشتر اقتصادی زنان نیز در کاهش باروری بسیار موثر بود ه است.

کنترل موفقیت آمیز جمعیت در چین با خطرات منافع آن همراه بوده است. مهمتر آنکه چینی ها همواره بر عدم مداخله در امور داخلی کشورها، احترام به حاکمیت و همزیستی مسالمت آمیز به عنوان اصول سیاست خارجی خود پافشاری می کنند. بنابراین پکن جهت تداوم رشد اقتصادی خود، تلاش قابل ملاحظه ای جهت تطابق و همراهی با ایالات متحده به عنوان یکی از کانون های قدرت و ثروت، که از بالاترین ظرفیت های قدرت و ثروت برای تأمین دو کار- ویژه سیاست خارجی چین (جذب منابع بین المللی و ثبات سازی در محیط امنیتی چین) برخوردار بود، انجام داد. این مقاله چارچوب تجربی-تبیینی دارد و در تبیین فرضیه اش تلاش شده حتی الامکان از اطلاعات و داده های معتبر استفاده شود. براساس این قانون مردم قوم “هان” در چین، ملزم به استفاده از داروهای ضدبارداری، عقیمسازی و سقط جنین بودند. اما روندها در خاورمیانه به وضوح هم با این جهانبینی و هم با سیاستهای ایالات متحده ناشی از آن در تضاد است. پکن اندک اندک در حال وارد شدن به پروسه چرخش ابرقدرتها است و این چرخه همواره با چالش میان قدرت نوظهور و قدرت قبلی نظام بینالملل همراه بوده است.

دیدگاهتان را بنویسید